دو سالگی یک فرشته
دو سالگی یک فرشته
به نام خدا...
نفس و هستی ما...
دو ساله شدی.... دو سال یا همون 730 روزگی.... 730 روزه که آخرین تصویر توی ذهنم و فکر و دغدغه م قبل از خواب تو بودی... اولین تصویر و مشغله ی روز مره ام تو بودی... حقیقتا تو!!
دو سال پیش این موقع ها... تازه از هم جدا شده بودیم... نفس به نفس با هم بودیم.... من یه مامان پر از استرس و بی تاب دیدنت پسرک بودم....
حالا بعد از گذشت دو سال خدا رو به خاطر:
تک تک اتفاقات خوب.... به خاطر معجزه ی رشد و تکامل تو... به خاطر همه ی کلمات شیرینی که گفتی و برای هر کدوم روحم و تازه کردی... به خاطر تمام ظرفایی که شکستی... به خاطر تموم اسباب بازی هایی که خراب و داغون کردی... به خاطر این همه محبت و بوسه های چپ و راستت... به خاطر صبر و تحملت برای نخوردن شیر... به خاطر روزایی بی اشتهایی و اعصاب خط خطی مامان... به خاطر روزهای خوش خوراکی و لقمه های مردونت... به خاطر تحمل مزه ی بد قطره آهن... به خاطر داد و هوارت موقع مسواک زدن.... به خاطر گرم گرم وزن گیری تو... درک و فهم روز افزون تو... به خاطر اینکه هستی و با این سن و سال همدمم شدی.
شکر میکنم...
باش... سلامت و سر زنده... بچگی کن ... تا نگات کنم و با تو بزرگ بشم... بی تاب روزهای آینده ام...
مطمئن باش تا زنده ام روز دنیا اومدنت... لحظه ی اولین دیدارمون رو فراموش نمیکنم... و با هر بار یاداوری روحم تازه میشه ... خدا رو شکر میکنم که لیاقت داشتم تا برات مادری کنم...
خدا جون ... اول راهیم... محتاجتیم شدیدا
............................................................................................................................................
جشن تولد دو سالگیت روز ٢ خرداد در روز پدر برگزار شدووو عکسای تولد در پست بعد
